#BAM.5: Zomertijd – Geert Wilders

Bij de vijfde editie van #BAM prachtig gespeeld door Daan Alkemade, Ian Bok, Tim Zweije, en speech en zang door Sven Bijma. Regie: Loes van der Staak

Zomertijd
Duur: ± 4 min, excl muziek, ± 6,5 min incl muziek
Personages: Geert Wilders, Bewaker Harm, Bewaker Sjon

[Wilders, nog niet helemaal wakker, in pyjama, komt aan in de keuken, linea recta richting koffie-apparaat. Twee bodyguards zijn schijnbaar zaken aan het demonteren en inpakken.]

Wilders:
‘morgen. Pff… Jullie al kopje gehad?
Ik dacht, he: waarom voeren ze die zomertijd niet gewoon ’s middags in?
Nu, midden in de nacht, ik moet van tevoren alle klokken verzetten, of ik het onthouden, of midden in de nacht. Ik slaap korter, kan ook niet vroeg naar bed… Jij zal dat ook wel hebben, Harm. Hoe laat waren de kleintjes op, vanmorgen? Zes?

Bewaker Harm:
De kleine? Kwart over [toont met zijn hand: vijf.]

Wilders:
Jeuzis.

Bewaker Harm: [hoeft geen koffie]
Ik slaap kort en diep. Is prima. Nee dank u.

Wilders:
Ik heb die slaap zo hard nodig. Dat uurtje, ik raak helemaal…
Doe het midden op de dag. Een werkdag, uurtje eerder vrij, iedereen blij.
Wat jij?

Bewaker Sjon:
Ja.

Bewaker Harm:
Nou, mijn stem hebt u, hoor.

Bewaker Sjon: [hoeft geen koffie, heeft wat gebak.]
Nee hoor, ik heb net gehad. U wat… We hebben meegenomen.

Wilders:
Waar zijn we mee bezig?

Bewaker Sjon:
Afbreken.

Wilders:
Toch niet weer onderduiken, he? Niet élk dreigement is…

Bewaker Sjon:
Nee, nee…

[stilte]

Bewaker Harm:
We zijn teruggeroepen.
We stoppen.

Wilders:
Stoppen?

Bewaker Sjon:
Van hoger hand.

Wilders:
Harm?

Bewaker Harm:
Zien geen dreiging meer.

Bewaker Sjon:
De toon is genormaliseerd, stond er.

Wilders:
Jongens. Grapje. Een april. Ik, hallo, over Marokkanen. Na zo’n uitspraak kun je me niet…

Bewaker Harm:
Gee, als wij d’r over gingen, man…

Bewaker Sjon:
Hoger hand.

Wilders:
Dus nu gaan jullie “iemand anders” bewaken. Een of andere rijke grachtengordelpatser… Jongens, dit is mijn leven.

Bewaker Harm:
Het is alweer een tijdje geleden. Mensen vinden je niet meer eng.

Wilders:
Wat? Allemaal aangiftes…

Bewaker Sjon:
Ophef is nog geen dreiging.

Bewaker Harm:
Mensen zijn aan je gewend, Geert.

Wilders:
Wat? Vinden jullie dat? Niet meer “eng”?

Bewaker Harm:
Geert…

Wilders:
Zeg het. Vinden jullie me niet meer…

Bewaker Harm:
Het ligt niet aan jou, Geert. Echt niet.

Wilders:
Nee. Ik laat jullie niet gaan. Dit is mijn leven!
Je kan niet van de ene op de andere dag ophouden met…
Zeven jaar, Sjon. Harm, wat, acht, negen? Zo door de plee?

Bewaker Harm:
Zo moet je het niet zien. We kunnen nog best…

Wilders:
Best wat?

Bewaker Sjon:
Dat we je niet meer bewaken wil nog niet zeggen…

Wilders:
O. O. Dat we geen vrienden kunnen blijven? Kom op, word even wakker!
Jullie maken de grootste fout van je leven. Straks, als ik…
Ik niet meer eng. Ik niet meer controversieel?

[pakt de telefoon, belt, zeer emotioneel]

Wilders:
Hoi, met Geert Wilders.

Bewaker Harm:
Geert…

Wilders:
Met Wilders. Alle Marokkanen moeten, eh… Alle buitenlanders zijn een zootje… Allemaal… Terror…

Bewaker Sjon:
Toe. Kom hier.

[Geert weent. De bewakers nemen teder de telefoon van hem over. Group-hug. De bewakers maken zich los. Geert knikt: ga maar. Bewaak wie je wilt bewaken. Ik ga jullie nooit vergeten.

Muziek zet in: intro van
I (who have nothing) – Shirley Bassey of haar mannelijke tegenhanger: Tom Jones.
]

Geert:
Ja.
Voorzitter.
Zo gaat dat in het leven.
Je begint met niks. In Venlo.
Je werkt je je leven lang uit de naad, maar de bobo’s kijken je aan langs hun pokdalige neus.
Niets te bieden. Niets ter tafel.
Maar ik voel, voorzitter. Ik voel meer dan wie dan ook. Open, ongeremd, overweldigend. Liefde.
En al wordt het mijn dood: ik draag die uit.
Ik maak vrienden.
En met die vrienden ga ik naar de kroeg. Dat is wat vrienden doen. Maar nee, dat kunnen de bobo’s niet verdragen. Het is verdomme net de lagere school. Gevangen in een eeuwig, alomvattend Venlo. O wee als ze mij zien lachen, voorzitter! Mijn geluk wordt niet getolereerd.
Nu ben ik weer een “fascist”.
Om wat mijn vrienden hebben gezegd.
Welja.
Maar ik ga ze niet verloochenen. Ik ben het niet altijd met ze eens, maar ik heb nu vrienden.
En daar blijf je van af.
Ik hou van mijn vrienden.
Hoevaak ik ook verlaten word.
Welja, verlaat me maar.
Toe. Hup.
Een zootje ondankbare teringlijers die nog geen liefde zouden herkennen als je het hart uit je borstkas sneed en het ze nog kloppend te vreten aanbood. Ze zien je niet staan, en als de geldstroom nieuwe banen zoekt of de aandacht even verslapt ben je zo alles weer kwijt. Al die liefde, het doet niet terzake. Maar ik geef niet op, voorzitter. Zelfs als niemand me wil. Want ik voel het, voorzitter. Ik voel het wel.


I, I who have nothing
I, I who have no one
Adore you
And want you so
I’m just a no one
With nothing to give you but oh
I love you

He, he buys you diamonds
Bright, sparkling diamonds
But believe me, dear, when I say
That he can give you the world
But he’ll never love you the way
I love you

He can take you any place he wants
To fancy clubs and restaurants
But I can only watch you with
My nose pressed up against the windowpane

I, I who have nothing
I, I who have no one
Must watch you go dancing by
Wrapped in the arms of somebody else
When darling, it’s I
Who loves you

I love you
I love you
I love you

Geen opmerkingen

Geef een reactie

Uw e-mail adres wordt door ons niet gedeeld.Verplichte velden worden aangeduid met *